mijn gevoel

mijn gevoel is sterk
zo sterk dat ik je niet kan achterlaten
maar het moet,

ik wil je wel blijven zien
maar het kan niet
het doet mij heel veel pijn
oh mijn mooiste ik kan en wil je nooit vergeten
ik blijf aan je denken
iedere minuut van de dag wil ik bij je zijn
dan voel ik me gewoon minder klein!

en wij hebben een vriendschap die blijft
al bent u er niet meer

tot ooit mijn lieve vriendin!!!

sorry
Te vaak beseffen wij niet.
wat wij hebben,tot dat het weg is.
Vaak wachten wij te lang om te zeggen.
Sorry ik was fout.
-------
Vaak lijkt het,dat wij die pijn doen.
waar wij veel van houden.
En we staan absurde dingen toe.
Onze levens uitelkaar te drijven.
--------
Veel te vaak laten wij.
Onbelangrijke dingen in ons hart.
En dan is het meestal te laat.
Om te zien wat ons blind maakt,
--------
Wees er zeker van dat de mensen weten.
Hoe veel ze voor jou betekenen.
Neem de tijd om je woorden uit te spreken.
Voor dat je tijd op is.
--------
Wees er zeker van dat je het waardeert.
Alles wat je bezit.
En wees dankbaar voor alle kleine dingen.
Want het betekend zo veel in ons korte leven.
--------

Angelique

WELTERUSTEN

Welterusten kleintje,
Zei ik teder,
Terwijl ik jou kus.
Wel zal ik,
Voor dat ik ga slapen,
Jou nog bewonderen.
Want jij bent als een tere bloem,
Die in de vroege ochtend,
Teder is beroerd,
Door de eerste ochtend douw.

Angelique

Gestaag draaien de wijzers.
De tijd is onverbiddelijk.
Geruisloos verstrijken de uren.
Soms schijnt de zon.
Dan weer werpt het kaarslicht schaduwen over mijn handen.

De minuten worden uren.
Uren worden dagen.
En verplaatsen de tijd.
Van het heden naar de toekomst.
Soms voel ik mij van de tijd vervreemd.

Maar ik zie de zon nog steeds stralen.
Zij rijkt naar mij met uitgestrekte armen.
En ik geniet van haar warmte.
Wat voel ik mij toch gelukkig.
En wat hou ik van het leven.
Angelique

[IMG] i47.photobucket.com/albums/f159/Elly1953/sprookjeswereld/elfjes-06.gif [/IMG]

voorbij
Voorbij is de zomer van onze jeugd.
En ook het zorgeloze dromen.
Het is de volwassenheid die gaat komen.
En daarmee ook het lichaamlijke verval.
Nu is onze herfst gekomen.
Onze bladeren verkleuren al.
Hangend aan de takken van onze levensboom.
Zo toont de herfst haar ware aard.
En dit gaat dan langzaam maar zeker over.
Naar de winter van ons leven.
Door de kou er van,word ons de adem ontnomen.
Maar onze vruchten tonen.
Dat ons najaar met schoonheid ons zal kronen.
Maar denk en bedenk wel.
Dat ons leven het meer dan waard was.
Om geleefd te worden

Lieve Ineke en Angelique.

Wat een mooie gedichten sturen jullie toch.
Ik ben er echt heel blij mee. En ik denk vele mensen met mij.

Groetjes Elly

Het was zo koud vannacht,zo onwerkelijk koud.
Terwijl ik mijn leven lag te overdenken.
Triest was ik vannacht,zo in en in triest.
Terwijl ik overdacht wat mij zo,n pijn deed.
Ik was alleen vannacht,zo moederziel alleen.
En terwijl ik overdacht wie m,n vrienden zijn.
Er ging iets stuk in mij vannacht,wat niet meer te maken is.
Ik kreeg het warm vannacht,zo intens warm.
Terwijl ik dacht aan alle mooie dagen van mijn leven.
Werd ik weer blij vannacht,zo overdonderend blij.
Want ik ben gestorven vannacht,en toch weer opgestaan.
Ik ben weer blij vandaag,blij dat ik er nog steeds ben.
Al ben ik niet altijd blij met mijzelf.

Angelique

In gedachten Bouw ik met mijn vingers een brug , En wandel daar dan op . Op weg naar een nieuwe toekomst . Want er is voor mij alleen . Een kleine smalle weg heen . En geen weg meer terug . Stap voor stap ,opgewekt en blij . Op weg naar een nieuwe toekomst . Dus laat ik maar vlug . Het verleden achter m,n rug

ineke

Alsik zo oud geworden ben ,DAT ik geen mensen meer herken , En niet eens jou naam meer weet .Pak dan mijn hand heel even beet en zeg me zo gedag ,En laat me zien dat je me mag .Wellicht dat ik het gevoel herken ,dat ik voor iemand _ iemand ben !!!!

Ik vraag het nu al jaren , Iets wat ik niet zeggen kan , Zie ik jou mijn kind als vader , zie ik je ooit als , Duizend angsten sta ik door,Voel je door mijn vingers glippen , Want ik heb geen greep op jou ,Jij moet zeggen ik ga er voor, mijn kind ik hou zo veel van jou , mam

Diepste verlangen

Trappelend van ongeduld, nog even wachten
groei is zichtbaar aan de buitenkant
Niet wetend wat we kunnen verwachten
of wat er straks in het wiegje belandt

Zeker is dat je welkom bent
en dat je met liefde wordt omhangen
Ons geluk is ongekend
je stilt ons diepste verlangen

Een wens staat op uitkomen
nog even geduld
Het overtreft onze stoutste dromen
die je nu al hebt vervuld

Bram Siertsema